Wasze Zdrowie z CaliVita

Selen jest jednym ze składników gleby i skał. Jest on pobierany przez rośliny z gleby i gromadzi się w różnych częściach roślin. Selen jest obecny w większości produktów spożywczych. Jego głównym źródłem są orzechy (zwłaszcza brazylijskie), ryby i owoce morza, podroby (nerki, wątroba) oraz mięso. Źródłem selenu są także produkty zbożowe, warzywa oraz inne produkty pochodzenia roślinnego, jednak zawartość selenu w tych produktach jest zróżnicowana, w zależności od rodzaju gleby, na której są uprawiane. Gleby w Europie są dość ubogie w selen, w porównaniu chociażby do USA, Kanady i Chin.

W Północnej Europie spożycie selenu wyraźnie zmniejszyło się w ostatnich dziesięcioleciach. W latach 70-tych spożycie wynosiło około 60-70 µg dziennie, natomiast obecnie zmniejszyło się do 30 µg u kobiet i 40 µg u mężczyzn dziennie. Stanowi to zaledwie około połowy zalecanego dziennego spożycia. Naukowcy uważają, że przyczyną tego może być większy udział w spożyciu produktów pochodzenia miejscowego, które zastąpiły produkty importowane z Kanady i USA, które zawierają do 50 razy więcej selenu niż odpowiedniki pochodzenia europejskiego. Co ciekawe, w Finlandii wprowadzono w latach 80-tych dodawanie selenu do nawozów, co spowodowało zwiększenie spożycia selenu

Pomimo iż spożycie selenu w Europie maleje, to nie występują jawne objawy niedoboru selenu. Ale niedostateczne jego spożycie może hamować wytwarzanie selenoprotein, co może powodować upośledzenie naprawy DNA, wpływać na pogorszenie odpowiedzi odpornościowej i przeciwzapalnej, oraz upośledzać mechanizmy chroniące przed rozwojem takich chorób, jak choroby nowotworowe i choroba niedokrwienna serca. Związki selenu zmniejszają no przykład ryzyko raka prostaty, gdyż biorą udział w syntezie testosteronu, który reguluje zarówno prawidłowy jak i nieprawidłowy wzrost prostaty.
Nadmierne spożycie selenu może prowadzić do takich objawów jak: uszkodzenie skóry oraz utrata włosów i paznokci. Długotrwałe spożywanie dużych ilości selenu (powyżej 900 µg/dz) może doprowadzić do wystąpienia zmian neurologicznych, w tym zaburzeń czucia, drgawek, a nawet niedowładów. Nadmierne spożycie selenu pochodzącego z pożywienia jest jednak spotykane bardzo rzadko